- Quickly update your status - Instantly access your profile & photo comments - Connect with your friends
Upgrade to Flash Player 10 and make a "hi5 Star" today.
Your friend doesn't have a hi5 star!
หลายวันที่ผ่านมาได้แต่อ่านหนังสือสอบ สอบๆสอบๆๆๆ แร้วก็นอนๆๆ กินๆๆอ่าๆตอนนี้มาถึงครึ่งทางพอดีรู้สึกเบื่อมากๆ ไม่มีกำลังใจอ่านหนังสือเท่าไรแบบว่า เบื่อๆๆ เราก็รู้ตัวเองว่าเป็นคนที่ไม่ตั้งใจเรียนหัวทึบๆๆ มาอ่านใกล้ๆสอบก็คงไม่ได้อะไรเท่าไรแต่ก็พยายามอ่านอยู่เต็มที่ แต่วันนี้ไม่รู้เป็นไรไม่อยากอ่านเลย แม้แต่น้อยตอนนี้ตีห้าครึ่งแล้ว ทุกๆคนก็นอนไปแร้ว เบื่อมากจาหลับ เลยมาเล่นเน็ต ฮ่าๆเปิดเพลงฟังกุมภาพันธ์ ตรงเดือนพอดีแบล็คกราว์เว็บที่เปิดฟัง ทำให้หวนคิดถึง สิบสี่ที่ผ่านมาช่วงสอบพอดีหล่ะ ไม่ได้ไปไหนเลยอยากไปดู ณ ขณะรัก ไม่ได้ไป ได้แต่อ่านหนังสือ แร้วก็นอนเป็นวันที่เหมือนเดิมไปวันๆอ่าๆอยากไปโน้นนี่กับคนที่รู้ใจเหมือนกันเพื่อนก็ยังดี ...เพราะคงไม่มีวันได้เข้าใจคำว่าคนรัก...ไม่ได้พูดเพราะน้อยเนื้อต่ำใจกับโชคชะตาแต่รู้สึกได้ ว่าเป็นกรรม...ผลของการกระทำหน่ะเส้าจังย้อนไปเดือนมกรา สิบเจ็ด..ซีเนียร์ แฟร์แวลเพื่อนเราได้ทำละครเพลงสุดยอดเรื่องหนึ่งโดยเราจับความหลักได้ว่า...เมื่อใดที่เราพบว่ากำลังจมอยู่กับสิ่งที่เลวร้ายเพียงแค่รู้ และ ปล่อยมันทิ้งไป ก็จะเจอสิ่งที่ดีๆเข้ามา...เพื่อนเรา เปรียบเทียบกับ หินสองก้อนที่ถูกใส่ถุงดำก้อนหนึ่งสีขาว ก้อนหนึ่งสีดำ ถ้าหยิบได้ก้อนสีดำ ทำไง...อืมม์ ประโยคเหล่านั้นวนเวียนอยู่กับเราอยู่หลายวันแล้วเราก็พบว่า...ทำไม่ได้จริงสำหรับตัวเราเพราะอย่างแรก เราไม่รู้ว่าหินที่เราหยิบได้เป็นสีอะไรอย่างที่สอง ยามที่เราเลือกที่จะทิ้งหินสีดำ มือเรากลับกำแน่น...เราได้คำตอบของตัวเรานี้ไม่นานหลังจากเหตุการณ์หลายๆเหตุการณ์เกิดขึ้นแล้วเราก้ได้ทำต่อเหตุการณ์...ด้วยการเลือก..ด้วยใจ ...ด้วยจิตใต้สำนักด้วยการบังคับ..สถานะการณ์...สังคมด้วยความบังเอิญ...รอยยิ้ม..น้ำตา....ด้วยความดี ที่ยังพอมีอยู่บ้างในคนแย่ๆคนนี้แม้จะถูกมองว่าแย่ แม้จะถูกมองห่างจากตัวเราจริงๆไปบ้างก็เป็นธรรมดาอยู่แร้วเคยเสียใจมาก แต่ตอนนี้เริ่มดีใจแร้วแม้เป็นการเข้าใจผิดของเราแม้เป็นสิ่งดีที่สุดที่ไม่อาจจะได้เจออีกครั้งรับและยิ้มกับมันทำให้เรารู้ว่าหินก็เปลี่ยนสีได้หินขาวสองก้อนในถุงใบเดียว
ชายแก่ : แจ๊ค (ชื่อลูกชาย) นั่นอะไรลูก ? พ่อเห็นลางๆ แจ๊ค : อ๋อ วัวหน่ะพ่อ เวลาผ่านไป 2-3 นาที ชายแก่ : แจ๊ค นั่นอะไรลูก ? แจ๊ค : วัวตัวเดิมนั่นแหละพ่อ ยังไม่ไปไหนเลย ผ่านไปอีก 2-3 นาที ชายแก่ : แจ๊ค นั่นอะไรอีกล่ะลูก ? แจ๊ค : ( เริ่มมีอารมณ์หงุดหงิด) วัวพ่อวัว !! วัวตัวเดิมที่เพิ่งถามนั่นแหละ เวลาผ่านไปอีก 2-3 นาที ชายแก่ : แจ๊ค นั่นอะไรลูก ? แจ๊ค : ( เริ่มทนไม่ไหว) เอ๊ะ!! พ่อนี่ยังไงนะ ถามซ้ำๆ ซากๆ อยู่ได้ ผมจะบอกครั้งสุดท้าย แล้วนะว่า วัว...!! ผ่านไปอีก 2-3 นาที ชายแก่ : แจ๊ค นั่นอะไรน่ะลูก ? แจ๊ค : โอ๊ย!!! พ่อเลอะเลือนแล้ว คุยกันไม่รู้เรื่อง ผมไม่คุยกับพ่อแล้ว แล้วแจ๊คก็ผละจากพ่อไปอย่างอารมณ์เสียเป็นที่สุด เวลาผ่านไป จวบจนตอนเย็น ได้เวลาอาหารค่ำ เมื่อไม่เห็นผู้เป็นพ่อลงมา แจ๊คจึงเดินขึ้นไปตามที่ห้อง ณ ที่นั่น เขาได้พบชายแก่ นั่งเหม่อลอย ข้างๆ มีไดอารี่เก่าๆ เล่มหนึ่งที่เพิ่งเขียนบันทึกในวันนี้เสร็จ แจ๊คถือวิสาสะเข้าไปอ่าน ความว่า...ครั้งหนึ่งเมื่อ 40 กว่าปีก่อนมาแล้ว เรามีลูกชายคนหนึ่งที่เรารักมากที่สุด เราตั้งชื่อเค้าเองว่า...แจ๊ค ในวันที่อากาศแจ่มใสวันหนึ่ง เราพาแจ๊คออกไปเดินเล่น ตอนนั้นแจ๊คกำลังพูดได้เก่งทีเดียว เราพาเค้าไปนั่งที่สวนหลังบ้าน พอดีมีวัวผ่านมา... แจ๊คถามเราว่า พ่อ นั่นอะไร....วัวไงลูก เราตอบ เวลาผ่านไป อีกไม่ถึงนาที แจ๊คก็ถามคำถามเดิมเราอีก เราก็ตอบเช่นเดิมอีก เป็นอย่างนี้อย ู่ถึง 25 ครั้ง ... เราไม่เคยเบื่อหน่ายเลยที่จะตอบคำถามเดิม ๆ เหล่านั้น เรากลับรู้สึกดีใจอย่างที่สุดที่ลูกสนใจเราอย่างไม่เบื่อหน่าย... แต่?นวันนี้ ณ ที่แห่งเดิม คน 2 คน ที่เคยถามคำถามเดียวกัน หากแต่ว่าเราเป็นฝ่ายถาม แจ๊คเป็นฝ่ายตอบ... เพียง 5 ครั้งเท่านั้นลูกก็ตวาดเสียงดังใส่เรา หาว่าเราเลอะเลือน รังเกียจแม้แต่จะคุยกับเราต่อไป... เมื่ออ่าบจบแจ๊ครู้สึกผิดขึ้นมาจับใจ พ่อเลี้ยงเขามาอย่างดี แต่วันนี้สิ่งที่เขาทำให้ท่านคือ การตวาดเสียงดัง ไม่พูดด้วยแล้วก็เดินหนีไป เขาตระหนักว่า เขาได้ทำสิ่งผิดพลาดซึ่งเขาเองแทบไม่รู้ตัว
Paste or type URL of a photo here:
© 2003-2009 hi5 Networks | English
English
ซาบายดีป่าวค่ะ ?
งานเยอะป่าว ,, เรียนหนักปะ ?
คิดถึ ง ง ๆ ๆๆๆ
ดูแลตัวเองบ้างน้า ~* ตอนนีฤดูฝนใช่ปะ ?
ระวังไม่ซาบายนะค๊าบบ บ >" <
หม่ำ ๆด้วยน้าจ๊ะ *